سلام دوستای گلم

این شعر از مجله ی اتفاق نو ، صفحه ی آلاچیق انتخاب شده وسروده ی خانم هستی خداداد هستش امیدوارم خوشتون بیاد.

«« خداروشکر که خوشبختی،واسه اینه که من میرم

                                                                 اینا بازیه تقدیره،کی گفته از تو دلگیرم

خداروشکر کسی جز من،همه دنیاتو پرکرده

                                                                 که تصویر نگاه اون،جلو چشماتو پرکرده

هنوز عین همون روزا شبیه کوه سرسختم

                                                                 به دنیا وانمود کردم،منم مثل تو خوشبختم

ندیده هیشکی اشکامو،فقط با بغض میخندم

                                                                 به فکر خاطرات تو،ولی تو راهه آیندم

دیگه میدونم این راهو باید تنهای تنهاشم

                                                                 به جای فکر تو باید،یه کم فکر خودم باشم

هوای زندگیم بی تو زیادم صاف و روشن نیست

                                                                 ولی غیر از گریز از تو،دیگه راهی واسه من نیست

نه تو میتونی عاشق شی،نه من بی تاب و دیونم

                                                                 خودت خواستی ازت رد شم،واسه اینه نمیمونم ! »»

یاعلی...